Auw

“Pijn, dat moet je delen!”, zullen we maar positief zeggen.

Na een heel geslaagde middag en avond met Claire, dronken Merel en ik nog een lekker glas wijn bij Cafe Oosterkade. We deden klef, verklaarden elkaar nog maar weer eens de liefde en gingen toen richting huis.

Ik had die avond al een paar keer gezegd “Het wordt een belangrijke week en ik moet goed presteren”. Waarna ik uitgleed op een trap en met de rug even zes treedjes pakte.

‘S avonds kon ik er nog wel een beetje om lachen, maar in de ochtend moest ik toch echt door mijn vrouw worden aangekleed.

Gekneusde of gebrokken ribben, zegt de dokter, maar je kunt er niet veel aan doen en het duurt een week of twee, voordat je er niet meer de hele dag last van hebt. Pardon?

Maar gelukkig valt het met een pijnstillertje eigenlijk nog wel mee.
Donderdag gaan we naar de notaris en krijgen we de sleutels van ons nieuwe huis.
Ik vrees – en baal me helemaal gek – dat ik niet kan doen wat ik zou willen doen.

Biedt trouwens iemand zich nog aan om aanstaande zondag te komen helpen schilderen?