Treingedichten

Mooi, mooi geschreven,
mooi gezegd
zo met die lijntjes
en die komma’s
het is allemaal zo echt!

Hoe jij met letters omgaat
is echt ongekend
hoekje om
zwiertje gemaakt
Fuck!
wat heb jij toch een talent

Hoewel,
gezegd
is niet geschreven
je schrijft
als een bijtje dat tegen de warme lentezon op een heerlijke avond met geuren van gras en hooi – ook al heb je dat niet in de lente – prachtige patronen trekt schijnbaar zonder doel zonder plan maar zo schoon dat het wel lijkt of het bijtje op kleine schaatsjes de meest mooie figuren in het ijs krast voor zijn allereerste, allergrootste, allerallermooiste liefste ooit, zo fraai is je handschrift, zo fijn de fijnefijne lijnen die ontstaan als het van inkt glimmende puntje van je pen het romige papier begint te kietelen tot het onder jouw handen bijna vanzelf gaat kroelen en draaien tot het vanzelf de allermooiste letters van de allermooiste wereld worden.

Maar je zegt niks.
Helemaal niets.