Pastoor Ted Haggard had het lekker gemaakt. Nadat hij in de Verenigde Staten zijn eigen kerkgemeente stichtte, groeide zijn invloed tot grote hoogte. Maar ach, zo gaat het dan zo vaak, Pastoor Ted bleek ook maar een mens te zijn en maakte zo zijn fouten. Een documentaire over de val evangelist Ted Haggard.

Op zijn hoogtepunt werd Haggard betrokken bij gesprekken met het Witte Huis en werd gezegd dat hij ongeveer 30 miljoen gelovigen vertegenwoordigde. Op dat moment kwam er iemand naar voren met een smeuïg verhaal over Haggard. Beetje vreemdgaan? Dat is zó twintigste eeuw. Nee, Haggard bekende lekker Meth te gebruiken samen met zijn vaste homohoer. Natuurlijk, hij was geen homo en ze hadden alleen maar een beetje samen zitten masturberen, maar het kwaad was al geschied.

Haggard werd zijn eigen kerk uitgegooid en verboden nog in zijn eigen staat of huis te wonen.

Over de eerste tijd na het schandaal is in 2009 een hele fijn documentaire gemaakt door Alexandra Pelosi. Pelosi schiet gedeeltelijk gewoon handheld en lijkt zich niet teveel zorgen te maken over de beeldkwaliteit. Maar in combinatie met haar ontwapenende manier van vragen en rommeligheid in het algemeen, levert dat een intiem portret op.

Het meest interessante natuurlijk is dat we fijn mogen meekijken met een gevallen grootheid. Hoe ellendig zal hij er aan toe zijn??

Ook niet oninteressant is hoe dichtbij de Amerikaanse politiek zich op de achtergrond van het verhaal afspeelt: Haggard, aanhanger en vriend van George Bush wordt gefilmd door de dochter van Nancy Pelosi, de democratische voorzitter van het Amerikaanse congres.

Haggard komt in de film over als een sympatiek mens. Intelligent, welbespraakt en eerlijk. Toch is het jammer dat hij in al zijn ellende één punt niet weet te tackelen: hij verklaart zichzelf nu 100% heteroseksueel. Dat is hij natuurlijk niet en dat geeft ook helemaal niet. Maar alleen al door te zeggen dat hij zich alleen maar aan heteroseksualiteit overgeeft en de rest niet – dat had voor veel mensen al een in stap in de goede richting betekent als het gaat om acceptatie van ‘de ander’.

Kijken!

Om je snel in te lezen om het hele verhaal quasi-nonchalant af te steken op feesten en partijen:

Wikipedia

Pelosi familie steunde Haggard:

Twitterende Ted

Pagina documentaire bij HBO

Lees verder voor het volledige artikel (volstrekt oninteressant, het is maar een test)

Natuurlijk wordt het, zoals je gewend bent in Nederland, superlekker weer. Sleep je kleed mee, een fles rose/prosecco/limonade en voor de zekerheid toch maar een trui en wanten kom naar Haarlem!

Dit zijn foto’s van vorig jaar;

Correspondent David Poort was getuige in Uruzgan, lees zijn verhaal

De Moof! Zogenaamd hufterproof en een erg mooi ontwerp.

( Gesprekje in de winkel:)
H: Het stuur zit er een beetje kort op.
Fietsman: Je kunt er zo een ander stuur op zetten hoor.
H: Maar dan gaat het design naar de maan!
Fietsman: (cynisch) Oh ja, het is natuurlijk een “designfiets”.
Willekeurige klant: Wel een beetje praktisch blijven hè.